Prezent na imieniny: książka, w której imię jest bohaterem
Imieniny to jedno z tych świąt, które trudno wytłumaczyć komuś z zagranicy. W wielu krajach dziecko ma tylko urodziny. U nas ma dwa dni w roku, a ten drugi nie dotyczy daty przyjścia na świat, tylko samego imienia. Solenizant dostaje kwiaty, tort, telefon od babci i prezent - nie dlatego, że skończył kolejny rok, ale dlatego, że w kalendarzu wypadło jego imię.
Czym właściwie są imieniny
Imieniny to dzień patrona, który nosi to samo imię co dziecko. Kalendarz imion przypisuje imiona do konkretnych dni w roku, a wiele imion pojawia się w nim więcej niż raz. To ostatnie bywa źródłem domowych sporów: która data jest “ta właściwa”. W praktyce rodzina zwykle wybiera jedną datę, najczęściej tę najbliższą urodzinom albo tę, którą świętowało się w domu dziadków, i przy niej zostaje na lata.
Jak to sprawdzić? Najprościej zajrzeć do kalendarza ściennego, do kalendarza w telefonie albo do dowolnego kalendarza imienin online i wpisać imię dziecka. Jeśli wyskoczy kilka dat, warto zapytać starszych w rodzinie - często okazuje się, że data od dawna jest ustalona i nikt jej po prostu nie zapisał.
Kto świętuje i jak to się ma do urodzin
W szkole i przedszkolu imieniny bywają cichsze niż urodziny: nie ma zaproszeń, sali zabaw ani listy gości. Zwykle to rodzina, chrzestni i najbliżsi znajomi. Właśnie dlatego prezent imieninowy rządzi się innymi prawami. Nie musi być duży ani drogi, ale ma być trafiony. Przy urodzinach dziecko dostaje stos pudełek i część z nich ginie w tle. Przy imieninach zwykle jest jeden prezent i on zostaje w pamięci.
Jest jeszcze różnica w tym, co się świętuje. Urodziny są o wieku: ile masz lat, jaki tort, ile świeczek. Imieniny są o imieniu. O tym, że ktoś je kiedyś wybrał, że coś znaczy, że jest twoje.
Dlaczego książka z imieniem pasuje akurat do tego dnia
Jeśli święto dotyczy imienia, to prezent, w którym imię jest treścią, a nie tylko naklejką, po prostu się zgadza.
I tu jest różnica, którą warto zauważyć. Sporo “spersonalizowanych” prezentów to przedmiot z imieniem doklejonym z boku: kubek, poduszka, plecak z wyhaftowanym napisem. Imię jest tam raz i to wszystko. W książce, którą robimy w Książeczce o mnie, imię nie stoi tylko na okładce ani na stronie tytułowej. Bohaterem historii jest dziecko, więc jego imię wraca w każdym rozdziale: kiedy ktoś je woła, kiedy podejmuje decyzję, kiedy się boi i kiedy wygrywa. Dziecko nie czyta o kimś, kto przypadkiem nazywa się tak samo. Czyta o sobie.
Dla najmłodszych to ma jeszcze jeden efekt. Własne imię jest zwykle pierwszym słowem, które dziecko rozpoznaje w druku, zanim nauczy się czytać cokolwiek innego. Kiedy widzi je na kolejnych stronach, samo pokazuje palcem i mówi “to ja”. Napisaliśmy o tym osobno w tekście o tym, czy dziecko rozpoznaje siebie w książce.
Co jeszcze można dopasować
Poza imieniem można wybrać temat historii i styl ilustracji, a jeśli chcesz - wgrać zdjęcie, żeby główny bohater był podobny do dziecka. Można też dopisać drugoplanowe postaci: rodzeństwo, kota, babcię, która dzwoni w imieniny. To ostatnie działa zaskakująco dobrze, bo dziecko rozpoznaje nie tylko siebie, ale i swój dom.
Jeśli chcesz zobaczyć, jak wygląda cały proces, opisaliśmy go krok po kroku na stronie jak działa tworzenie książki. Znajdziesz tam też gotowe motywy i historie do wyboru.
Kiedy zamówić
Imieniny mają tę zaletę, że data jest znana z wyprzedzeniem - stoi w kalendarzu i nie rusza się z roku na rok. To daje spokój, ale też łatwo o niej zapomnieć, bo nikt nie wysyła zaproszeń, które by przypomniały.
Samo złożenie książki zajmuje mniej więcej pół godziny: wybór historii, imię, zdjęcie, podgląd. Druk i dostawa trwają do ośmiu dni roboczych. Bezpiecznie jest zamówić co najmniej dwa tygodnie przed datą, żeby zostało miejsce na spokojne przejrzenie podglądu i ewentualne poprawki. Jeśli zostały trzy dni, lepiej wybrać coś innego i zamówić książkę na urodziny.
Praktyczne uwagi na koniec
Kilka rzeczy, które warto przemyśleć, zanim klikniesz:
- Ustalcie w rodzinie jedną datę imienin. Jeśli imię ma kilka dni w kalendarzu, niech to będzie stała data. Dziecko szybciej zacznie ją traktować jak swoje święto.
- Sprawdź pisownię imienia. Zdrobnienie czy pełna forma? Zosia czy Zofia? W książce imię pojawia się dziesiątki razy, więc ta decyzja niesie się przez całą historię. Zwykle najlepiej wypada forma, którą naprawdę słyszy się w domu.
- Jeden prezent wystarczy. Imieniny nie muszą być drugimi urodzinami. Jedna rzecz, która zostaje na półce, robi więcej niż trzy, które trafiają do szuflady.
- Książka wraca. To akurat argument za, a nie przeciw: dzieci czytają tę samą książkę w kółko, i to jest normalne. Pisaliśmy o tym w tekście o tym, dlaczego dziecko prosi wciąż o tę samą książkę.
Prezent na imieniny nie musi być efektowny. Ma tylko trafiać w to, o czym jest ten dzień. A ten dzień jest o imieniu.